தீய சக்திகளை வேரறுப்பார் பாண்டி முனீஸ்வரர்

நம்ம ஊரு சாமிகள்

மதுரையிலிருந்து சுமார் 7 கி.மீ. தூரத்தில் சிவகங்கை செல்லும் ரோட்டின் வடபுறம் ரிங்ரோட்டில் இருக்கிறது பாண்டி முனீஸ்வரர் கோயில். இங்கு 39 சென்ட் இடத்தில் சுற்றிலும் மரங்கள் சூழ்ந்த இயற்கை அழகில் மதுரையின் காவல் தெய்வமாக ‘பாண்டி முனீஸ்வரர்’ வீற்றிருக்கிறார். 200 ஆண்டுகளுக்கும் முந்தைய வழிபாட்டு தலப்பெருமைக்குரிய இக்கோயில் இருக்கும் இடம், முன்பு மதுரை மாநகரமாக திகழ்ந்தது என்கின்றனர். மன்னர் அரண்மனை பகுதியும் இப்பகுதியில் இருந்ததென்றே தொல்லியல் கூற்றுகளும் இருக்கிறது. அதனாலேயே இந்த பாண்டீஸ்வரரை ‘பழமதுரை பாண்டீஸ்வரர்’ என்றழைக்கின்றனர். இதனை மெய்ப்பிக்கும் வகையில் இக்கோயிலைச் சுற்றிய, வயல்வெளி வரப்புகளில் பெரிய, பெரிய செங்கற்களைக் கொண்ட கோட்டைச் சுவர்கள், மதில்கள் இன்றும் இருக்கின்றன. பாண்டி முனீஸ்வரர் முன்பு மதுரையை ஆண்ட பாண்டிய மன்னர் என்றும் கூறப்படுகிறது.

காவிரிப்பூம்பட்டினத்தைச் சேர்ந்த பெரு வணிகன் மாசாத்துவானின் மகன் கோவலன். காவிரிப் பூம்பட்டினத்துப் பெருவணிகன் மாநாய்கனின் மகள் கண்ணகி. பெரியோர்களால் நிச்சயிக்கப்பட்டு இவ்விருவரும் மனையறம் பூண்டு, இன்புற்று வாழ்ந்தனர். ஆண்டுகள் சில கடந்த நிலையில் கோவலன், ஆடலரசி மாதவிமேல் மோகம் கொண்டு மாதவி இல்லத்திலேயே தங்கினான். அதன் காரணமாக தன் செல்வத்தையெல்லாம் இழந்தான். இதனிடையே மாதவி இந்திர விழாவில் கானல் வரிப் பாடலைப் பாடினாள். பாடலின் பொருளைத் தவறாகப் புரிந்து கொண்ட கோவலன், மாதவியை விட்டுப் பிரிந்தான், பிரிந்தவன் தன் மனைவி கண்ணகியிடம் மீண்டும் சென்றான். தான் இழந்த செல்வத்தை ஈட்ட எண்ணிய கோவலன். வணிகம் செய்யும் பொருட்டு கண்ணகியுடன் மதுரைக்குச் சென்றான். அவர்களுக்கு வழித்துணையாகக் கவுந்தியடிகள் என்னும் சமணத் துறவி சென்றார்.

அவர், மதுரை நகர்ப்புறத்தில் மாதரி என்னும் இடைக்குல மூதாட்டியின் வீட்டில் அடைக்கலம் புகுந்தனர். மறுநாள் பகல் வேளை, கோவலன் சிலம்பு விற்று வர மதுரை நகர கடை வீதிக்குச் சென்றான். விலை மதிப்பற்ற காற்சிலம்பு ஒன்றை கோவலன் விற்பதைப் பாண்டிய மன்னனின் பொற்கொல்லன் அறிந்தான். பாண்டிமாதேவியின் காற்சிலம்பைக் களவாடிய பொற்கொல்லன், பொய்யான பழியைக் கோவலன் மேல் சுமத்தினான். அதனைக் கேட்டு மன்னன் சிலம்பைக் கொணர்க என்று ஆணையிட்டான். இதையடுத்து கோவலன் கொலை செய்யப்படுகிறான். இந்தச் செய்தியை மூதாட்டி மாதரி மூலம் அறிந்த கண்ணகி; பெருந்துயருற்றாள். அவள் தன் கணவன் கள்வன் அல்லன் என்பதை மன்னனுக்கும் உலகோர்க்கும் உணர்த்த எண்ணினாள். அரண்மனைக்கு விரைந்தாள். வாயிற்காவலன், கண்ணகியை பாண்டிய மன்னனிடம் அழைத்துச் சென்றான்.

மன்னன் கண்ணகியை நோக்கி” நீரொழுகும் கண்களுடன் எம்முன் வந்து நிற்கும் நீ, யார்?” என வினவினான். கண்ணகி மன்னனை நோக்கி, “ஆராய்ந்து நீதி வழங்காத மன்னனே! உன்னிடம் கூறுவது ஒன்றொண்டு என உரைக்கத் தொடங்கினாள். “புறாவின் துன்பத்தைப் போக்கிய சிபி மன்னனும் தன் அரண்மனை மணி ஒலித்ததைக் கேட்டுப் பசுவின் துயர் அறிந்து தன் ஒப்பற்ற மகனையே தேர்ச்சக்கரத்திலிட்டுக் கொன்ற மனுநீதிச் சோழனும் வாழ்ந்த, பெரும்புகழுடைய புகார் நகரமே, யான் பிறந்த ஊர். அப்புகார் நகரில் பழியில்லாத சிறப்பினையுடைய புகழ்மிக்க குடியில் தோன்றிய மாசத்துவான் மகனை மணம் புரிந்தேன். வீரக்கழலணிந்த மன்னனே! ஊழ்வினைப் பயனால் வாழ்வதற்காக நின் மதுரை நகரத்திற்கு வந்து, என் காற்சிலம்பினை விற்க முயன்று, உன்னால் கொலை செய்யப்பட்ட கோவலன் மனைவி, நான். கண்ணகி என்பது என் பெயர் ” என்று கூறினாள்.

பாண்டிய மன்னன் கண்ணகியிடம்” கள்வனைக் கொலை செய்தல் கொடுங்கோலன்று. அதுவே அரச நீதி என்று கூறினான். அதற்குக் கண்ணகி “அறநெறியில் செல்லாத அரசனே! என் காற்சிலம்பு, மாணிக்கப் பரல்களைக் கொண்டது” என்றாள். அதற்கு அரசன் “நீ கூறியது, நல்லதே! எம்முடைச் சிலம்பின் பரல்கள் முத்துகளே” என்றான். கோவலனிடமிருந்து கைப்பற்றிய சிலம்பைத் தருவித்து, அவள் முன் வைத்தான்.வைத்த அச்சிலம்பைனைக் கண்ணகி எடுத்து ஓங்கி உடைத்தாள். அதிலிருந்து வெளிப்பட்ட மாணிக்கப்பரல் ஒன்று பாண்டிய மன்னனின் உதட்டில்பட்டுத் தெறித்தது. அம்மாணிக்கப் பரல்களைக் கண்ட பாண்டிய மன்னன் தாழ்வுற்ற குடையனாய், சோர்வுற்ற செங்கோலனாய், தான் அனுதினமும் வணங்கி வந்த சொக்கநாதனான சிவபெருமானை வேண்டினான். “பொன் தொழில் செய்யும் கொல்லனின் பொய்யுரை கேட்டு, அறநெறி தவறிய, நானா அரசன்! இல்லை.. இல்லை நானே கள்வன்.

அறந்தவறாது குடிமக்களைக் காக்கும் தொன்மையாட்சி என் முதல் தவறியது. என் வாழ்நாள் அழியட்டும்” என்றவாறே மயங்கி வீழ்ந்தான். மன்னனின் மனைவி உள்ளங் கலங்கி, உடல் நடுங்கி, கணவனை இழந்த மகளிர்க்கு, எவ்விதத்திலும் ஆறுதல் கூற இயலாது என்று கூறித் தன் கணவனின் திருவடிகளை
வணங்கி அவ்விடத்தில் வீழ்ந்து இறந்தாள். மாண்டுபோன பாண்டிய மன்னனின் ஆத்மா, சிவனிடம் சென்றது. சிவன் கூறினார். நீதிக்காக உயிரை நீத்த நீ மீண்டும் மானிடப் பிறவி எடுத்து உன் பிறவிக்கடன் தீர்ப்பாய் என்று கூறியபோது, சுவாமி, எனக்கு மீண்டும் மானிட பிறவி வேண்டாம். என்னையும் பூஜித்து மானிடர்கள் வழிபட வேண்டும். அவர்களை காத்து அருளும் பொருட்டு, எனக்கு தீய சக்திகளை வெல்லும் வரம், தீயவர்களை கொல்லும் வரம், நம்பியவர்களுக்கு நல் அருள் புரியும் வரம் வேண்டும் என்றார். அப்படியே ஆகட்டும் என்ற சிவபெருமான், என் சக்தி உன்னுடன் இருக்கும். என்றார்.

சுமார் 200 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு பிழைப்புத் தேடி மதுரைக்கு வந்த கரூர் அருகேயுள்ள கிராமத்தைச் சேர்ந்த வள்ளியம்மாள், பெரியசாமி தம்பதிகள் மதுரை அருகேயுள்ள மானகிரி’ எனும் கிராமத்தில் தங்கி இருந்தனர். அப்போது, சிவபெருமானே முனிவர் வேடத்தில் வந்து தற்போது கோயில் இருக்கும் இடம், புதர் மண்டியிருந்த தரிசு நிலமாக இருந்தது. அதில் ஒரு சிலை ஒன்று புதைந்து இருப்பதாகவும், அதை வெளியில் எடுத்து பூஜித்து வந்தால் உங்களையும், நம்பி வணங்கும் யாவரையும் நல்வழிப்படுத்தி அவர்களுக்கு நல்லருள் வழங்குவேன் என்று கூறியதாகவும் அதனடிப்படையில் மறுநாள் அவ்விடத்தில் மேலமடை கிராமப் பெரியோர்கள் முன்னிலையில் தோண்டியபோது அங்கே முழு உருவமாக சிலை இருந்தது. அந்த சிலையை எடுத்து வழிபட்டு வந்தனர். முனிவர் வேடத்தில் சிவன் இருந்ததால் முனீஸ்வரன் என்றும். பாண்டிய மன்னன் தான் முனீஸ்வரனாக இவ்விடம் வந்துள்ளேன் என்று அருள் வந்து ஆடிய பெரியசாமி கூறியதாலும் அன்று முதல் இக்கோயில் தெய்வம் பாண்டி முனீஸ்வரர் என்றழைக்கப்பட்டார்.

ஒரு நாள் ‘பாண்டி முனீஸ்வரர்’ காட்சியளித்தார். அப்போது வெயிலில் காய்கிறேன். மழையில் நனைகிறேன் என்றார். உடனே அடுத்த நாளே பனை ஓலையால் வேயப்பட்ட குடிசை எழுப்பப்பட்டு அங்கே பாண்டி முனீஸ்வரர் வைக்கப்பட்டார்.  அவரின் சக்தி நாளுக்கு நாள் அதிகரித்தது. சுற்றியுள்ள பல்வேறு பகுதிகளுக்கும் அவர் புகழ் பரவியது. கோயில் நிர்வாகத்தை அப்பகுதியைச் சேர்ந்த வசதி படைத்தோர் எடுத்து நடத்தலாயினர். தற்போது கும்பாபிஷேகம் செய்யப்பட்டு மகா மண்டபம் கட்டப்பட்டு மிகப்பெரிய கோயில் கொண்டு முனீஸ்வரர் அருள்பாலித்து வருகிறார். குழந்தை இல்லாதோருக்கு குழந்தை வரம் கொடுத்தல் முதல், பேய், பிசாசு பிடித்தோருக்கு அதனை விலக்கி நிவர்த்தி தருதல் வரை, பிரார்த்தனைகள் அத்தனையும் இங்கே நிறைவேறுகிறது. வேறுபாடின்றி பலரும் கோயிலில் வழிபடுகின்றனர். வள்ளியம்மாள், பெரியசாமி கோடாங்கி மகன்களாகிய போதை என்ற பாண்டியன் வகையறாவும், மகாமுனி பூசாரி வகையறாவும் சேர்ந்து நிர்வகித்த இக்கோயிலை தற்போது, இந்து சமய அறநிலையத்துறை ஏற்றுள்ளது.

இக்கோயிலில் ஒவ்வொரு சுதந்திர தினத்திலும் ஆயிரக்கணக்கானோர் அமர்ந்து சமபந்தி விருந்தாக உணவுண்ணும் ‘ஒற்றுமைத் திருவிழா’ நடப்பதும், இக்கோயிலின் மிக உன்னத நிகழ்வாக இருக்கிறது. இங்கு நடக்கும் கூட்டு வழிபாடும் சிறப்பாகும். தென்மாவட்டத்தினர் மட்டுமல்லாது, தமிழகம் கடந்தும் வெளிமாநிலத்தவர், இலங்கை, மலேசியா, சிங்கப்பூர் உள்ளிட்ட வெளிநாடுகளில் இருந்தும் பக்தர்கள் பாண்டி முனீஸ்வரர் கோயிலுக்கு வந்தவண்ணம் உள்ளனர். ‘கிடாய்’ வெட்டி, ‘பொங்கல் வைத்து’ வழிபாடு செய்வதே இக்கோயிலுக்கான சிறப்பாகும். கறி உணவுடன் கடவுளுக்கு மதுவும், சுருட்டும் என படைக்கப்பட்டு, மனிதன் இவற்றைக் கடந்தும் நேயத்துடன் ஒன்றுபடுகிற வாழ்வியலை இக்கோயில் வழிபாடு அனைவருக்கும் உணர்த்தி வருகிறது. முன்பு வாரத்தில் வெள்ளி, செவ்வாய்தான் விசேஷம். ஆனால் இப்போதோ பாண்டி கோவில் ‘முனீஸ்வரர் கோயிலில்’ ‘தினந்தோறும் திருவிழா’ என்று சொல்லும் அளவிற்கு பக்தர்கள் வருகை இருக்கிறது. பாரம்பரிய பூசாரிகளால் பூஜிக்கப்படும் இக்கோயிலில், எல்லா முகூர்த்த நாட்களிலும் கூட்டம், மேலும் எகிறுகிறது.

(வலம் வருவார் பாண்டி முனீஸ்வார்)

× RELATED காஷ்மீரில் பாதுகாப்பு படை தாக்குதல் : 3...